Demonstration de danse avec Radio Modern & the Dipsy Doodles

That's the way the Dipsy Doodle works, a new breath in an old dance! The Dipsy Doodles zijn een dans -en performance gezelschap uit het Gentse die zich specialiseren in authentieke Jazz-dansen, zoals Lindy Hop, Charleston, en Jazz routines.

De 4 dansers hebben losse benen, zitten vol energie en wekken het jazz-entertainment van de jaren '20, '30 en '40 terug tot leven met hun energieke acte-de-présence, helemaal gebracht in een unieke stijl op muziek van legendes zoals Benny Goodman en Django Reinhardt! In hun korte bestaan hebben ze al velen verbaast met ons enthousiasme en zien ze overal waar ze komen een glimlach bij de mensen verschijnen....

Winchovski était, depuis 2008, un trio composé d’étudiants du Conservatoire Royal de Bruxelles. Depuis 2010, ils forment un quartette avec le saxophoniste Gregor Siedl et le nouveau bassiste Lennart Heyndels.

Le groupe cultive depuis quelques années son expérience et sa réputation dans les cafés belges et les petits festivals de jazz. Winchovski a entre-temps développé un style extrêmement frais, jeune et personnel.

Les compositions sont principalement du guitariste Lucien Fraipont, gagnant du Jazz Cat Rally 2007. Leur point de départ est le modern jazz, du groove à l’improvisation libre, en passant par la musique classique et le rock.

Après ‘Crab’ et ‘Sale’, leur troisième enregistrement ‘Sinistrés’ est sorti en avril 2011.

Winchovski was een trio van studenten aan het Koninklijk Conservatorium van Brussel sinds 2008. Sinds 2010 vormen ze een kwartet met saxofonist Gregor Siedl en de nieuwe bassist Lennart Heyndels.

De groep cultiveert al sinds enkele jaren zijn ervaring en reputatie in Belgische cafés en kleine jazzfestivals. Winchovski heeft ondertussen een uiterst frisse, jonge en persoonlijke stijl ontwikkeld.

De composities zijn voornamelijk afkomstig van gitarist Lucien Fraipont, winnaar van de Jazz Cat Rally 2007. Hun uitgangspunt is moderne jazz, gaande van groove tot vrije improvisatie, klassieke muziek en rock.

Na ‘Crab’ en ‘Sale’ is hun derde opname ‘Sinistrés’ klaar in april 2011.

Demonstration de danse avec Radio Modern & the Dipsy Doodles

That's the way the Dipsy Doodle works, a new breath in an old dance! The Dipsy Doodles zijn een dans -en performance gezelschap uit het Gentse die zich specialiseren in authentieke Jazz-dansen, zoals Lindy Hop, Charleston, en Jazz routines.

De 4 dansers hebben losse benen, zitten vol energie en wekken het jazz-entertainment van de jaren '20, '30 en '40 terug tot leven met hun energieke acte-de-présence, helemaal gebracht in een unieke stijl op muziek van legendes zoals Benny Goodman en Django Reinhardt! In hun korte bestaan hebben ze al velen verbaast met ons enthousiasme en zien ze overal waar ze komen een glimlach bij de mensen verschijnen....

‘The Vox’, c’est le titre de son nouvel opus. Sur la voie de la voix, Eric Legnini se met aux manettes, de A à Z, pour changer de braquet au virage de la quarantaine.

The Vox, plus qu’un projet, est un trajet. Celui d’un apprenti-sorcier des claviers pour qui un disque est work in progress, le résultat de centaines d’heures de studio et de kilomètres de scènes, tout sauf une recette préconsumée mais bel et bien une galette composée de multiples touches, un singulier désir de musiques.

C’est ainsi qu’il s’est construit une identité, qu’il bâtit aujourd’hui une thématique, qui fait le point et le pont entre toutes ses personnalités. Afro-beat, jazz soul, folk pop, tous ces univers cohabitent dans tous les titres.

‘The Vox’, luidt de titel van het nieuwe opus van Eric Legnini. Op zijn veertigste slaat de pianist met dit vocale werk resoluut een nieuwe weg in.

The Vox is immers veel meer dan een project, het is een traject. Het traject van een leerling-tovenaar voor wie een plaat een work in progress is, het resultaat van honderden uren studiowerk en kilometers podium. Geen hapklare brokken voor Legnini: hij houdt van complexiteit, van verschillende muzieksoorten.

Daar heeft hij zijn eigen identiteit mee opgebouwd. Vandaag werkt hij rond een thema dat bruggen bouwt tussen al zijn persoonlijkheden. Zijn nummers bevatten alle mogelijke combinaties van afrobeat, souljazz, folk en pop.

Depuis 1993, Marc Lelangue donne des concerts avec son Bluesband ou dans le cadre d’un duo acoustique, souvent avec Roland Van Campenhout ou Kevin Mulligan. Il se produit toutefois régulièrement en trio en compagnie de Jean-Pierre Froidebise et de François Monseur, tous les deux chanteurs et guitaristes.

Ses titres en français sont sortis fin 1995 sur l’album ‘Glandeur Nature’. En 2001 suit l’album acoustique ‘Greenville’ (une collaboration avec le guitariste Kevin Mulligan), suite à quoi il se lance à nouveau en solo en 2005 et sort l’album ‘Second Hand Roots’.

Sinds 1993 concerteert Marc Lelangue volop met z’n Bluesband of in in akoestisch duo, dikwijls met Roland Van Campenhout of Kevin Mulligan. Regelmatig is hij echter ook in trio te bewonderen, samen met Jean-Pierre Froidebise en François Monseur, beiden eveneens zanger/gitarist.

Zijn Franstalige nummers verschenen eind 1995 op het album ‘Glandeur Nature’. In 2001 volgt het akoestische ‘Greenville’ (een samenwerking met gitarist Kevin Mulligan) waarna hij in 2005 opnieuw solo aan de slag gaat en het album ‘Second Hand Roots’ uitbrengt.

Op vorige editie van Brussels Jazz Marathon bracht Marc Lelangue zijn project ‘Tribute To Ray Charles’. Nu staat hij klaar om het vrijdagprogramma op de Grote Markt af te sluiten met ‘Les Heavy Muffulettas’. Be prepared!

Raw Kandinsky est un quartette de jazz groove créé par des étudiants du conservatoire de Rotterdam. Bien que tous les membres étudient à Rotterdam, Raw Kandinsky est un groupe international composé de membres originaires de la Nouvelle-Orléans, du Pérou, des Pays-Bas et de Gand. Raw Kandinksy a remporté le 1er prix du concours XL Jazz (2010, Bruxelles) et est le gagnant du Blue Note demo contest (2009).

Raw Kandinksy s’est notamment produit au Gent Jazz festival, aux Gentse Feesten, au Brussels Jazz Marathon (scène principale), au Jamboree Jazz club (Barcelone), au Sounds Jazz Club (Bruxelles) et à De Doelen (Rotterdam).

Raw Kandinsky joue principalement ses propres compositions. Ces compositions sont un mélange de jazz, de funk et de musique du monde. Pensez par exemple à John Scofield, Joshua Redman Elastic band, The Ploctones, Avishai Cohen…

Raw Kandinsky is een Groove-jazzquartet, opgericht door studenten van het conservatorium van Rotterdam. Alhoewel alle leden in Rotterdam studeren, is Raw Kandinsky een internationaal gezelschap met leden uit New Orleans, Peru, Nederland en Gent.
Raw Kandinksy won de 1e prijs bij het XL Jazz-concours (2010, Brussel) en is winnaar van de Blue Note demo contest (2009).

Raw Kandinksy speelde onder ander op het Gent Jazz festival, de Gentse Feesten, Brussels Jazz Marathon (Hoofdpodium), Jamboree Jazz club (Barcelona), Sounds Jazz Club (Brussel) en De Doelen (Rotterdam).

Raw Kandinsky speelt voornamelijk eigen composities. Deze composities zijn een cross-over tussen Jazz, funk en wereldmuziek. Denk hierbij aan John Scofield, Joshua Redman Elastic band, The Ploctones, Avishai Cohen…

Ce groupe propose comme répertoire d’anciennes et de nouvelles compositions de Dimitri Delvaux, le saxophoniste leader de ce projet qui usera de pédales d’effets afin de surprendre constamment le spectateur par des ambiances sonores envoutantes. 

Ce quartet tente de sortir des sentiers battus et développe un style épuré au service de la mélodie et de l’interaction. Les lancinantes lignes de basse et les mélodies sophistiquées des diverses compositions nuancent en permanence avec des rythmes souvent swinguant ou funky, parfois latin, afro ou indéfinissables.

Alors qu’au départ la priorité était l’énergie, celle-ci maintenant pleinement contrôlée permet la fusion des styles et des échanges entre passages écrits et passages improvisés.

Een groep met als repertoire oude en nieuwe composities van Dimitri Delvaux, de saxofonist-bandleader die er alles aan doet om de luisteraar met zijn betoverende melodieën constant te blijven verrassen. Een kwartet ook dat graag de reeds platgetreden paden ontwijkt, en streeft naar een zuivere stijl volledig in dienst van de melodie en onderlinge interactie.

De obsederende baslijnen en gesofistikeerde melodieën van de verschillende composities interfereren constant met de veelal swingende en funky ritmes: nu eens latin, dan weer afro, en bij tijden ook iets helemaal anders, want de wegen van Delvaux zijn vaak ondoorgrondelijk.

De tomeloze energie uit de beginperiode van de formatie heeft ondertussen plaats gemaakt voor een ware fusion van stijlen, waarbij afwisselend zowel vaste standards als improvisatie de bovenhand halen.

Depuis les années '60 Philip Catherine a été une figure importante de la scène du jazz européen. Il a collaboré et enregistré avec des grands artistes comme Charles Mingus, Chet Baker, Stéphane Grappelli, ou encore Dexter Gordon. Né à Londres en 1942 d'une mère anglaise et d’un père belge, dans une famille de musiciens il a pu développer son oreille musicale très tôt.  Déjà a 18 ans, il tourne en Europe avec le trio de Lou Bennett. 

Avec des disques comme ‘September Man’ et ‘Guitars’ des années 70,  les amateurs de jazz à travers le monde découvrent non seulement un guitariste virtuose mais aussi un compositeur talentueux. Depuis, Philip Catherine a enregistré plus de 15 albums sous son nom et collaboré avec de grands artistes de tous horizons. Son dernier ‘Concert in CapBreton’ (avec Enrico Pieranunzi, Hein Van de Geyn et Joe La Barbera), sorti en Avril 2010 sur Dreyfus Jazz, est salué par la presse internationale comme incontournable et recoit le ‘CHOC’ dans JazzMan.

En Mai 2011 sortira un nouvel album en quartet,  dédié à la musique de Cole Porter.

Philip Catherine is al sinds de jaren zestig één van de boegbeelden van de Europese jazz. De man die in 1942 in Londen geboren werd uit een Engelse moeder en Belgische vader, werkte samen en maakte opnames met grote namen als Charles Mingus, Chet Baker, Stéphane Grappelli, Dexter Gordon en vele anderen. Catherine stamt uit een geslacht van muzikanten en kreeg al heel vroeg de gelegenheid om zijn talent op dit gebied tot ontwikkeling te brengen. Op zijn achttiende trekt hij al overal door Europa met het trio van Lou Bennett.

Tijdens de jaren zeventig ontpopt hij zich niet alleen tot een virtuoos gitarist maar ook tot een talentvol componist, met platen als “September Man” en “Guitars”. Algauw ligt de hele internationale jazzscene aan zijn voeten. Ondertussen heeft Philip Catherine al meer dan 15 albums op zijn naam staan en werkte hij zoals gezegd samen met het kruim van wat deze planeet aan jazzartiesten te bieden heeft. Zijn meest recente plaat, “Concert in CapBreton”, met Enrico Pieranunzi, Hein Van de Geyn en Joe La Barbera, verscheen in april 2010 op Dreyfus Jazz. Het album werd bejubeld door de wereldpers en was goed voor de ‘CHOC’ in Jazzman.

In deze meimaand van het jaar 2011 verschijnt alweer een nieuw album van zijn kwartet. Het zal helemaal gewijd zijn aan de muziek van Cole Porter.
 

Ambassadeur autoproclamé de la Soul bruxelloise, Laurent Doumont revient aux affaires cette année avec une large formation autour de son quartet acoustique bien connu.

On y retrouve Sal La Rocca (b), Vincent Bruyninckx (p) et Lieven Venken (dr). S’y ajoutent Raphaël Debacker (org), Lorenzo Di Maio (g), Jean-Paul Estiévenart (tp) et Gilles Repond (tb).

Compositions efficaces, sens du spectacle et souci du groove absolu sont autant de promesses de fête. Dansez, maintenant!

Laurent Doumont is de zelfverklaarde ambassadeur van de Brusselse soul. Dit jaar komt hij op de proppen met een brede formatie waar zijn bekende akoestische kwartet de spil van is.

Naast Sal La Rocca (b), Vincent Bruyninckx (p) en Lieven Venken (dr), doen deze keer ook Raphaël Debacker (org), Lorenzo Di Maio (g), Jean-Paul Estiévenart (tp) en Gilles Repond (tb) mee.

Kortom, een hele posse showbeesten met een groovy sound die catchy tunes loslaten op het publiek. Feest, met andere woorden! Feest en nog eens feest!

Les Lundis d'Hortense, association de musiciens de jazz, a pour but principal la promotion du jazz belge.

Depuis 1996, les Lundis d'Hortense participent à l’un des grands événements jazz bruxellois, le Brussels Jazz Marathon. Les organisateurs du Brussels Jazz Marathon ont confié aux Lundis d'Hortense la programmation de la journée de clôture, qui a lieu sur la Grand Place de Bruxelles.

Il s'agit de concerts gratuits pour lesquels les LDH assument entièrement les cachets des musiciens, y voyant une belle opportunité de promotion du jazz belge.
 

Les Lundis d’Hortense, vereniging van jazzmuzikanten, heeft als hoofddoel promotie te voeren voor de Belgische jazz.

Niet zo verwonderlijk dus dat zij al sinds 1996 partner zijn van de Brussels Jazz Marathon. Deze organisatie kreeg de programmatie toegewezen van de sluitingsdag die plaatsvindt op de Grote Markt.

Gratis concerten waarbij LDH instaat  voor de vergoeding van de muzikanten. Ongetwijfeld een mooie focus op de Belgische jazz!

‘Sinipiika’, fée de la forêt en Finlande, est le nom du tout nouvel album du groupe belge aNoo, mené par Anu Junonnen, chanteuse finlandaise installée à Bruxelles depuis plusieurs années.

Anu allie ici sans crainte ses traditions finlandaises à des musiques jazz pop électroniques. Une instrumentation originale, parmi laquelle l’accordéon et le trombone, se mêle à des sons électroniques pour se fondre dans des chants contant des histoires de ports et de gares, de bouilloires et de tasses d’amour et de désir, de vieilles femmes avides et de fées de forêt.

Une belle aventure qui confirme la brillante réputaion d’aNoo !


Nouveau CD - aNoo “Sinipiika” (Prova Records mars 2011)

‘Sinipiika’ is niet alleen de naam van een Finse bosnimf, maar ook die van het nieuwe album van de Belgische groep aNoo.

Bandleader is Anu Junonnen, een Finse zangeres die al enige jaren in ons land woont. Anu verweeft hier complexloos haar Finse roots met elektronische jazzpop. Een origineel instrumentarium, waaronder accordeon en trombone, versmelt met elektronische soundscapes die de basis vormen voor liederen die verhalen over havens en stations, fluitketels en koppen vol liefde en verlangen, oude, hunkerende vrouwen en bosnimfen.

Een geslaagde oefening waarmee aNoo haar reputatie als schitterende zangeres alleen maar bevestigt!

Nieuwe cd - aNoo “Sinipiika” (Prova Records maart 2011)

La musique d’Alexandre Furnelle ouvre la porte à des univers portant au rêve et à la méditation, à un espace sonore où découverte rime cependant avec émotion et énergie dansante. Elle préserve de grandes plages de liberté et de créativité pour chacun des solistes.

Accessibles à un large public, ses compositions proposent de belles mélodies soutenues par une harmonie raffinée. Elles sont servies par une équipe de musiciens dont le talent n'est plus à démontrer : Barbara Wiernik (voc), Daniel Stokart (s, fl), Peter Hertmans (g), Jan de Haas (dr, perc) et bien sûr lui-même à la contrebasse.

Leur collaboration de près de 10 ans leur a permis de développer une complicité musicale exceptionnelle.

Nouveau CD - Alexandre Furnelle Orchestra "Views of Xela" (Mognomusic 2009)

De muziek van Alexandre Furnelle effent het pad naar een wereld van droom en meditatie, naar een landschap van geluiden waar muzikale ontdekking hand in hand gaat met emotie en dansbare energie en waar elk van de solisten zijn eigen ding mag doen.

Zijn toegankelijke composities staan garant voor prachtige melodieën, ondersteund door geraffineerde harmonieën. De vertolkers ervan zijn stuk voor stuk artiesten die hun muzikale strepen al lang verdiend hebben: Barbara Wiernik (voc), Daniel Stokart (s, fl), Peter Hertmans (g), Jan de Haas (dr, perc) en natuurlijk Furnelle zelf op contrabas.

Hun ondertussen bijna 10 jaar durende samenwerking zorgt voor een uitzonderlijke muzikale samenhorigheid.

Nieuwe cd - Alexandre Furnelle Orchestra “Views of Xela” (Mognomusic 2009)

C’est la Sicile, passion commune de Salvatore Bonafede et Pierre Vaiana qui a, à nouveau, réuni ces deux musiciens. Après un premier projet commun début des années 90 (‘Shakra’), chacun avait continué sa route, parsemée de succès.

Aujourd’hui, les deux artistes se retrouvent avec ‘Itinerari Siciliani’, une invitation au voyage en Sicile, à la manière d’un rêve. Le répertoire de ce nouveau projet orignal fait de compositions personnelles est inspiré de chansons traditionnelles siciliennes, de chants de travail, de prisonniers ou de marins, de berceuses et autres comptines.

Une complicité évidente réunit les deux musiciens, qui ont beaucoup de plaisir à emprunter les routes de leurs itinéraires siciliens : entre jazz et mélodies traditionnelles, entre la Sicile d’aujourd’hui et celle d’hier, entre la mémoire de l’émigration (Pierre) et la mémoire de ceux qui sont restés (Salvatore).

Nouveau CD - Pierre Vaiana & Salvatore Bonafede "Itinerari Siciliani" (AZ Productions - 2011)

Het is de liefde voor Sicilië, de gezamenlijke passie van Salvatore Bonafede en Pierre Vaiana, die deze beide muzikanten opnieuw heeft samengebracht. Na een eerste samenwerking begin jaren 90 (“Shakra”), hadden ze beiden apart hun succesvolle weg verder gezet.

Na al die jaren vonden ze elkaar weer met “Itinerari Siciliani”, een soort van droomreis naar Sicilië. Het repertoire van dit nieuwe project, bestaande uit eigen composities, is geïnspireerd op traditionele Siciliaanse volksliederen destijds gezongen door werklui, gevangen of zeelui. Daarnaast bevat het ook kinderdeuntjes en wiegeliederen.

Er heerst een haast vanzelfsprekende verstandhouding tussen deze twee muzikanten, die elk met veel plezier putten uit hun Siciliaanse avonturen: van jazz tot traditionele melodieën, van het Sicilië van vroeger tot dat van nu, tussen het verhaal van de emigrant (Pierre) en hij die bleef (Salvatore).

La musique délicate et sophistiquée qui nait sous les doigts d'Anne Wolf s'adresse directement au cœur. Neuf ans après son premier album ‘Amazone’, Anne Wolf, qui fut sacrée Django d'Or jeune talent en 2002, propose  une formule avec Theo de Jong (Toots Thielemans, Maurane...) à la basse acoustique et le très talentueux Janco van der Kaaden à la batterie et aux percussions.

Leur répertoire : des compositions inédites, mais aussi des standards arrangés dans le style tout à fait personnel de la pianiste, s'inspirant souvent des rythmiques du sud et puisant ses harmonies dans le jazz, la pop ou la musique classique. A la complicité intime du trio piano/basse/percussions se joignent les voix de Christa Jérôme, Mizzy ou Magda Mendes qui y ajoutent autant de couleurs invitant au voyage.

De delicate en gesofistikeerde muziek van Anne Wolf gaat recht naar het hart van de luisteraar. Negen jaar na haar eerste album “Amazone”, komt Anne Wolf, in 2002 als jong talent winnares van de Django d’Or, nu op de proppen met een samenwerking met Theo de Jong (Toots Thielemans, Maurane…) op akoestische bas en de zeer getalenteerde Janco van der Kaaden op drums en percussie.

Op hun repertoire staan een aantal onuitgegeven composities, naast een aantal standards die door de pianiste op een heel persoonlijke manier worden geïnterpreteerd. Ze haalt haar inspiratie graag bij zuiderse ritmes en harmonieën uit de jazz, pop of klassieke muziek. Voeg aan dit uitermate op elkaar ingespeelde drietal nog de stemmen toe van Christa Jérôme, Mizzy en Magda Mendes, en je krijgt een bijzonder aantrekkelijk geheel.

Nieuwe cd - Anne Wolf Trio “Moon@Noon” (Mognomusic – 2010)

Le saxophoniste Nicolas Kummert avait un vœu. Regrouper ces musiciens exceptionnels et les faire jouer et chanter sa musique. Avec le projet Voices, qui fait référence au travail vocal original, ce vœu se réalise.

Pas de chanteur leader, mais une participation collective au chant, à la récitation, aux chœurs, pour élargir la palette sonore. Les textes sont puisés en partie parmi les écrits de Jacques Prévert, connu pour ses jeux de langages surréalistes.

L’inspiration musicale, outre les compositions originales de Nicolas Kummert, influencée par les grooves hypnotiques de la musique africaine, traduit une volonté polymorphe assurée : Thelonious Monk côtoie Salif Keita, les Carpenters ou encore Burt Bacharach. La musique s’enroule autour des phrases, s’insinue entre les mots, habille les silences sublimant et renforçant le propos. Les voix quant à elles, s’élèvent sublimes, menant au travers d’un océan de sons. Venez partager ce rêve !

De saxofonist Nicolas Kummert had een droom. Hij wou deze buitengewone muzikanten samenbrengen en ze zijn muziek laten spelen en zingen. Die droom wordt het nu bewaarheid met het project Voices. De naam verwijst naar de originele manier waarop dit project tot stand kwam.

Het is een project zonder leadzanger, iedereen zingt, vertelt of fungeert als backing vocals. Het resultaat is een heel ruim klankenpalet. De teksten komen gedeeltelijk uit het werk van de beroemde Franse dichter-scenarist Jacques Prévert, die bekend staat om zijn surrealistische woordspelingen.

Het project is bijzonder veelzijdig. Naast de originele composities van Nicolas Kummert, veelal beïnvloed door de hypnotische groove van Afrikaanse ritmes, brengen ze ook werk van Theolonious Monk, Salif Keita, de Carpenters en Burt Bacharach. De muziek krult zich rond de zinnen, baant zich een weg doorheen de woorden. Waar er geen woorden zijn geeft ze stilte een stem. Of beter gezegd tal van stemmen, die baden in een oceaan van geluid. Aarzel vooral niet om in deze droomwereld binnen te stappen!

Nieuwe cd - Nicolas Kummert Voices “One” (Prova Records 2010)